پاسخ کلی: اصل در حقوق ایران این است که شرکتهای تجاری شخصیت حقوقی مستقل دارند و بدهیهای شرکت از محل دارایی شرکت پرداخت میشود. مدیران اصولاً مسئول بدهیهای شرکت نیستند، مگر در موارد استثنایی که قانون یا اساسنامه مسئولیت شخصی/تضامنی برای آنان شناسایی کرده باشد یا مدیر مرتکب تخلفی شده باشد که موجب مسئولیت شخصی او گردد. موارد مهمی که مدیران ممکن است مسئول پرداخت دین شوند: 1) موارد ناشی از نوع شرکت و سرمایه - شرکت با مسئولیت محدود: طبق ماده 95 قانون تجارت، مدیران در برابر اشخاص ثالث نسبت به تقلب و تخلف از مقررات قانونی یا اساسنامه مسئولیت شخصی دارند. همچنین در صورت کاهش سرمایه و ادامه فعالیت بدون رعایت تشریفات قانونی میتواند زمینه مسئولیت آنان شود. - شرکت سهامی (عام/خاص): اصل بر عدم مسئولیت شخصی مدیران در قبال دیون شرکت است، اما: - طبق ماده 142 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، مدیران و مدیرعامل در برابر شرکت و اشخاص ثالث نسبت به تخلفات از مقررات قانونی یا اساسنامه و نیز در صورت ارتکاب تقصیر در انجام وظایف، منفرداً یا متضامناً مسئول جبران خسارتاند. - در ارائه یا تصدیق اطلاعات خلاف واقع در گزارشها، صورتهای مالی، افزایش سرمایه، پذیرهنویسی، انتشار اوراق و... مسئولیت مدنی و در مواردی کیفری دارند (مواد 147، 148، 258 لایحه اصلاحی و ماده 1 قانون مسئولیت مدنی). - شرکت تضامنی: شرکا ذاتاً نسبت به دیون شرکت مسئولیت تضامنی دارند (ماده 118 قانون تجارت). مدیر اگر از شرکاست، مسئولیت تضامنی دارد؛ اگر مدیر غیرشریک است، اصولاً تابع قواعد مسئولیت مدیران در صورت تخلف است. - شرکت نسبی: شرکا به نسبت سهمالشرکه مسئولند (مواد 183 به بعد قانون تجارت). مدیرِ شریک به همان میزان مسئول است؛ مدیر غیرشریک در صورت تخلف مسئولیت دارد. - تعاونیها
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
