تحلیل کاربردی ماده ۳۶۲ قانون مدنی در خصوص تسلیم مبیع 1) جایگاه تسلیم در آثار عقد بیع - به موجب ماده 362 قانون مدنی، از آثار عقد بیع صحیح، الزام بایع به تسلیم مبیع و الزام مشتری به تأدیه ثمن است. بنابراین “تسلیم مبیع” یکی از تعهدات اصلی و قانونی بایع پس از وقوع بیع لازمالاجراست، مگر اینکه حق حبس (مواد 377 و 380 ق.م.) یا شرطی خلاف آن وجود داشته باشد، یا بیع معلق به شرطی باشد که هنوز محقق نشده است. 2) مفهوم “تسلیم” در قانون مدنی - ماده 367 ق.م.: “تسلیم عبارت است از دادن مبیع به تصرف مشتری به نحوی که متمکن از انحاء تصرفات و انتفاعات باشد.” - نتیجه: تسلیم تنها تحویل فیزیکی نیست؛ معیار، تمکین مشتری برای استیلا و انتفاع است. بنابراین هر عملی که موجب سلطه مؤثر مشتری بر مبیع شود، تسلیم محسوب میگردد. 3) انواع و شیوههای تحقق تسلیم - تسلیم مادی (فعلی): تحویل فیزیکی شیء به مشتری (مثلاً تحویل خودرو، کلید ملک مبله، یا تحویل کالا در انبار). - تسلیم حکمی/عرفی: - قبض حکمی در اموال غیرمنقول: تسلیم کلید، تحویل ید و اجازه تصرف، تحویل اسناد و نقشهها، تنظیم صورتجلسه تحویل و تحویل انشعابات و امکانات؛ ملاک
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
