پاسخ کوتاه: در عقد بیع، اصل بر «حال بودن» ثمن است؛ یعنی خریدار از زمان وقوع عقد، مکلف به پرداخت ثمن است مگر اینکه در قرارداد برای پرداخت، موعد یا شرط تعلیقی/تقسیطی تعیین شده باشد یا به موجب قانون حق حبس یا تعلیق ایجاد شود. تحلیل حقوقی و کاربردی: 1) مبنای قانونی - ماده 362 قانون مدنی آثار بیع صحیح را برمیشمارد، از جمله: - بند 4: «بیع، مشتری را به تأدیه ثمن ملزم میکند.» - ماده 338: بیع تملیکی است و به صرف ایجاب و قبول صحیح، انتقال مالکیت ثمن و مبیع محقق میشود. - ماده 219: اصل لزوم قراردادها. - ماده 220 و 224: لزوم تبعیت از مفاد قرارداد و عرف. - ماده 278: در ایفای تعهد، اگر اجل معین نشده باشد، دین عندالمطالبه است. - ماده 377: حق حبس؛ هر یک میتواند تسلیم را تا ایفای تعهد طرف مقابل حبس کند. - ماده 279 و 280: زمان و مکان ایفای تعهد در فقدان توافق تابع عرف و اوضاعواحوال است. - ماده 399 و 400: بیع نقد و نسیه؛ امکان تعیین اجل برای ثمن. - ماده 401: بیع سلف (سلم) که ثمن حال و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
