ضمانِ درک در ماده ۳۶۲ قانون مدنی به چه معناست و آثار آن چیست؟ - متن ماده ۳۶۲ ق.م. (آثار عقد بیع) به اختصار: به مجرد وقوع بیع صحیح، چهار اثر اصلی بر آن مترتب میشود: ۱) انتقال مالکیت مبیع به خریدار و ثمن به فروشنده، ۲) تعهد به تسلیم مبیع، ۳) تعهد به تأدیه ثمن، ۴) تعهد به ضمان درک. مقصود از «ضمان درک» در بند چهارم همین ماده، تعهد قانونی فروشنده است نسبت به اینکه اگر بعداً معلوم شود مبیع متعلق به غیر بوده یا خریدار به سبب حق سابق شخص ثالث (مانند حق مالکیت، حق عینی تبعی مثل رهن، حق انتفاع یا ارتفاق مقدم) کلاً یا بعضاً از مال خریداریشده «مستحقٌلغير» شناخته شده و از ید او خارج گردد، فروشنده ضامن است که خسارات وارده به خریدار را جبران کند. مبنای قانونی - ماده ۳۶۲ بند ۴ قانون مدنی: «ضمان درک» را در شمار آثار عقد بیع صحیح آورده است. - مواد ۳۹۰ تا ۳۹۳ قانون مدنی: به طور خاص آثار و حدود ضمان درک را بیان میکند: - ماده ۳۹۰: اگر بعد از بیع معلوم شود که مبیع کلاً یا جزئاً مستحق للغیر بوده، بیع نسبت به آن قسمت باطل است و بایع ضامن است. - ماده ۳۹۱: بایع باید ثمن را به مشتری رد کرده و اگر مشتری به سبب عدم تسلیم مبیع یا مستحق
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری