پاسخ کوتاه و نهایی: - در امور کیفری، شروع مهلت واخواهی از تاریخ «ابلاغ واقعی» رأی غیابی به شخص محکومعلیه است. تا زمانی که رأی غیابی بهطور صحیح ابلاغ واقعی نشود، مهلت واخواهی شروع نمیشود و عدم اقدام محکومعلیه به واخواهی قابل ایراد نیست. ابلاغ قانونی (الصاق/ابلاغ به نشانی بدون وصول واقعی) برای آغاز مهلت واخواهی کفایت نمیکند مگر در فرض احراز صحت ابلاغ و امتناع آگاهانه از رؤیت. در هر حال، در صورت اثبات عدم اطلاع، محکومعلیه میتواند اعاده مهلت بخواهد. - نسبت به تجدیدنظر از رأی غیابی کیفری، قاعده عام این است که تا وقتی رأی غیابی قطعی نشده (و قطعیشدن آن منوط به انقضای مهلت واخواهی پس از ابلاغ واقعی است)، مهلت تجدیدنظر نیز جریان صحیح پیدا نمیکند. ابتدا باید واخواهی امکانپذیر باشد؛ با عدم ابلاغ واقعی، نه مهلت واخواهی و نه مهلت تجدیدنظر بهطور مؤثر آغاز نمیشود. پس عدم ابلاغ صحیح رأی غیابی، مانع شروع مواعد اعتراض است و موجب بقای حق اعتراض. توضیح مستند و نکات کلیدی: 1) مبان
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری