پاسخ حقوقی – ابلاغ قانونی در امور ثبتی و کیفری: مرزهای صحت و بطلان و راهکارهای جبران نقص الف) مبانی و معیارهای صحت ابلاغ - اصل قانونی بودن ابلاغ: در امور مدنی و ثبتی عمدتاً تابع قانون آیین دادرسی مدنی (مواد 67 تا 83 و 302)، آییننامهها و بخشنامههای ثبتی؛ در امور کیفری تابع قانون آیین دادرسی کیفری 1392 (مواد 64، 168 تا 186 و مقررات سامانه ثنا). - شخص مخاطب و نشانی: ابلاغ باید به شخص یا محل قانونی تعیینشده انجام شود. در دعاوی و امور ثبتی، نشانی انتخابی یا قانونی ملاک است؛ در کیفری، ثبت در سامانه ثنا و ابلاغ الکترونیک بر اصل است (ماده 175 ق.آ.د.ک). - انواع ابلاغ: - واقعی: تحویل به شخص مخاطب؛ از حیث اعتبار بالاتر است. - قانونی: در صورت عدم دسترسی به شخص، طبق ترتیبات قانون (تحویل به بستگان واجد شرایط، الصاق، نشر آگهی، ابلاغ الکترونیک در کارتابل ثنا) معتبر است. - تشریفات شکلی: رعایت مشخصات برگ ابلاغ، نام مأمور، تاریخ، ساعت، امضای گیرنده یا قید امتناع، قید علت ابلاغ قانونی، الصاق/نصب اخطاریه در موارد لازم، ثبت در سامانه ثنا (در کیفری) و رعایت مواعد. - آثار عدم رعایت: در صورت نقض مؤثر تشریفات (بهگونهای که حق دفاع سلب یا محدود شود)، ابلاغ باطل یا بلااثر و آراء مبتنی بر آن قابل نقض است. در امور کیفری به دلیل اهمیت حقوق دفاعی، محاکم سختگیرترند. ب) موارد شایع بطلان یا ایراد به ابلاغ - ابلاغ به نشانی غیرمعتبر یا قدیمی بدون احراز ابلاغ قبلی نشانی یا تکلیف به اعلام تغییر نشانی (مواد 101 و 68 ق.آ.د.م؛ ما
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری