راه‌های اعتراض به رأی قلع بنا کدام‌اند؟

پاسخ بر اساس حقوق ایران و رویه عملی الف) مبنای حقوقی قلع بنا - قلع و قمع بنا معمولاً بر مبنای: 1) دعاوی تجاوز به حق مالکیت/تصرف (مواد 30، 31، 308 و 311 قانون مدنی و قواعد غصب)؛ 2) تخلفات ساختمانی در محدوده طرح‌های شهری (مواد 99 و 100 قانون شهرداری و آرای کمیسیون ماده 100)؛ 3) اجرای مفاد اسناد رسمی لازم‌الاجرا یا قراردادها (قانون اجرای احکام مدنی، قانون ثبت)؛ 4) آرای مراجع اداری خاص (مثل کمیسیون تبصره 1 ماده 1 قانون حفظ اراضی زراعی و باغ‌ها). - بسته به اینکه مرجع صادرکننده رأی کدام است (دادگاه عمومی حقوقی، کمیسیون ماده 100، یا مرجع اداری ویژه)، طرق اعتراض متفاوت است. ب) راه‌های اعتراض به رأی قلع بنا (به تفکیک مرجع صادرکننده) 1) اگر رأی قلع بنا توسط دادگاه عمومی حقوقی صادر شده باشد: - واخواهی: در صورتی که رأی غیابی باشد (مواد 303 و 305 ق.آ.د.م). مهلت: 20 روز برای اشخاص مقیم ایران و 2 ماه برای مقیم خارج از کشور از تاریخ ابلاغ. - تجدیدنظرخواهی: نسبت به احکام قابل تجدیدنظر (ماده 331 ق.آ.د.م). مهلت: 20 روز از ابلاغ (2 ماه اگر مقیم خارج). دادگاه تجدیدنظر استان صلاحیت رسیدگی ماهوی دارد. - فرجام‌خواهی: در موارد محدود موضوع ماده 367 ق.آ.د.م؛ غالب احکام قلع بنا از دعاوی مالی و قابل تجدیدنظر است و معمولاً فرجام‌پذیر نیست مگر در شقوق خاص (مثلاً دعاوی غیرمالی با نص خاص). - اعاده دادرسی: در صورت وجود جهات ماده 426 ق.آ.د.م (کشف دلیل جدید، تعارض مفاد حکم، جعل، شهادت خلاف، اشتباه