در گوش دادن عادی تمرکز روی شنیدن کلمات است، اما در گوش دادن فعال روی فهم احساسات و نیت پشت آن تمرکز میشود. گوش دادن فعال نیاز به تعامل دارد؛ مثل تکرار نکات مهم یا پرسیدن سؤال. در نوع عادی، فرد بیشتر منتظر نوبت صحبت خود است. گوش دادن فعال باعث عمق بیشتر ارتباط میشود. این تفاوت در کیفیت رابطه آشکار است.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری