در نظام حقوقی ایران “لف پرونده” معمولاً به معنای بایگانی و مختومه شدن پرونده بدون ورود ماهوی نهایی (یا با توقف ادامه رسیدگی) به کار میرود؛ در متون رسمیتر از تعابیری مانند «قرار موقوفی تعقیب»، «قرار منع تعقیب»، «قرار ترک تعقیب»، «بایگانی پرونده»، «صدور دستور بایگانی» یا «مختومه اعلام شدن» استفاده میشود. اینکه پرونده چرا و چگونه مختومه/بایگانی میشود و آثار آن چیست، بسته به مرجع (کیفری، حقوقی، شوراهای حل اختلاف، تعزیرات و …) و مرحله رسیدگی متفاوت است. مهمترین دلایل و روندها در دادرسی کیفری و حقوقی بهشرح زیر است: الف) در دادرسی کیفری 1) دلایل شایع برای مختومه/بایگانی شدن - فقدان یا کفایتنکردن دلیل اثباتی: منتهی به قرار منع تعقیب (ماده 265 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 و تبصرههای مرتبط). اگر عناصر مادی و معنوی جرم احراز نشود یا دلایل کافی برای انتساب نیست، دادستان قرار منع تعقیب صادر میکند. - جرم نبودن عمل انتسابی یا فقدان وصف کیفری: در صورت عدم انطباق عمل با عنوان مجرمانه قانونی، منع تعقیب صادر میشود (مواد 264 و 265 ق.آ.د.ک). - شمول جهات موقوفی تعقیب: فوت متهم، گذشت شاکی در جرایم قابل گذشت، عفو، نسخ مجازات، مرور زمان تعقیب یا مجازات و اعتبار امر مختوم کیفری از موجبات قرار موقوفی تعقیب است (مواد 13، 104 قا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
