خلاصه کوتاه: لف شدن پرونده یعنی بایگانی و خروج موقت آن از گردش رسیدگی به دلیل عدم امکان پیگیری (مثلاً بهعلت ابلاغ نشدن، عدم دسترسی به متهم، یا توقف به موجب قانون). برای درخواست خروج از لف، ذینفع باید با زوال علت لف (مثل دستگیری متهم، فراهم شدن نشانی صحیح برای ابلاغ، پرداخت هزینه یا رفع نقص) به مرجع صادرکننده دستور لف مراجعه و درخواست کتبی یا الکترونیکی ثبت کند. مرجع رسیدگی پس از احراز رفع مانع، با صدور دستور اداری/قضایی، پرونده را از لف خارج و مجدداً در نوبت رسیدگی قرار میدهد. 1) مفهوم و مبنای قانونی لف پرونده - در عمل قضایی ایران «لف» به معنای کنارگذاری و بایگانی موقت پرونده است، نه مختومه شدن ماهوی. هدف: جلوگیری از اطاله بیثمر رسیدگی وقتی مانع مؤثر وجود دارد. - مبانی پراکنده در: - قانون آیین دادرسی کیفری 1392 و اصلاحات: مواد در خصوص تعلیق/توقّف تعقیب به دلیل عدم دسترسی به متهم، ابلاغ، و قرار اناطه (مثلاً مواد 104، 105، 409 به بعد درباره توقف دادرسی به جهت امر کیفری/حقوقی مرتبط). اگرچه واژه «لف» تصریح نشده، عمل بایگانی ناشی از احکام توقف یا تعلیق است. - قانون آیین دادرسی مدنی 1379: در مواردی مانند ابطال یا عدم امکان ابلاغ، عدم تعقیب خواهان، یا قرار اناطه (مواد 54، 95، 105، 107، 109، 19 به بعد). توقف دادرسی یا قرار رد/ابطال دادخواست گاه عملاً به بایگانی م
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
