خلاصه پاسخ: - وکالت ذاتاً «عقد اذنی» است، نه «عقد تملیکی» مثل هبه؛ بنابراین ماهیتاً با هبه تفاوت اساسی دارد. - وکالت ممکن است مجانی یا با اجرت باشد؛ قانون آن را ذاتاً تبرعی (مجانی) تلقی نمیکند. - وکالت بلاعزل صرفاً حق عزل موکل را محدود میکند، اما ماهیت وکالت را از اذنی بودن خارج نمیکند؛ اصل جایز بودن وکالت حسب مورد با وجود شرط عدم عزل، یا توأم شدن با تعهد/نفع، میتواند آثار لازممانند داشته باشد. - اگر وکالت در ضمن عقد لازم یا به نفع وکیل/ثالث باشد، یا با انتقال حق (مثلاً توأم با بیع، صلح، هبه) گره بخورد، اثر عدمقابلیتعزل تقویت میشود، اما همچنان وکالت از حیث ماهیت، هبه نیست. تحلیل حقوقی با استناد: 1) ماهیت وکالت - ماده 656 قانون مدنی: وکالت عقدی است که به موجب آن یکی دیگری را برای انجام امری نایب میگرداند. این ماهیت، اذنی و قائم بر نیابت و نمایندگی است؛ اثر آن ایجاد تملیک مال به وکیل نیست، بلکه اعطای اختیار انجام عمل حقوقی به نام و به
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری