خلاصه پاسخ: - وکالت بلاعزل به خودیِ خود «سببِ انتقال» یا «تضمینِ اجرا» نیست، بلکه صرفاً اختیار نمایندگی است که با فوت، جنون یا سفه هر یک از طرفین از بین میرود و ذاتاً تضمینی برای انجام هبه یا عدم رجوع از آن ایجاد نمیکند. - اگر هبه قابل رجوع باشد، اعطای وکالت بلاعزل بهعنوان تضمینِ عدم رجوع، بهطور مطلق کارایی حقوقی مطمئن ندارد؛ زیرا هم ممکن است بهواسطه اسباب قانونی منحل شود و هم در مواردی میتواند بهعنوان وسیله دور زدن قواعد آمره تلقی گردد. - اگر هدف، انتقال قطعی و بیبازگشت باشد، باید از نهادهای مناسبتر مانند هبه معوض (برای سقوط حق رجوع)، صلح قطعی، یا بیع صوری/کمبها (در صورت مشروعیت و قصد واقعی انتقال) استفاده شود؛ یا دستکم ضمن عقد لازم، شرط عدم عزل و شرط انجام مورد وکالت با ضمانت اجرا گنجانده شود، هرچند باز هم ریسکهای انحلال قهری وکالت باقی است. تحلیل حقوقی: 1) ماهیت وکالت بلاعزل - به موجب مواد 656 به بعد قانون مدنی، وکالت عقدی است جایز (ماده 678) که اصل بر قابلیت عزل و استعفا است. بلاعزل کردن وکالت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری