پاسخ تحلیلی و کاربردی (با استناد به قوانین ایران) 1) تعریف و مبنا - وکالت: عقدی است جایز که به موجب آن یکی به دیگری نیابت انجام امر را میدهد (ماده 656 قانون مدنی). اصل بر قابلیت فسخ وکالت است (ماده 678). - وکالت بلاعزل: توافقی که در آن موکل حق عزل و گاه وکیل حق استعفا را از خود سلب میکند. این سلب حق اگر مبتنی بر “تعهد” یا “شرط ضمن عقد لازم” باشد اثر حقوقی معتبر دارد؛ اما ماهیت وکالت بهخودیخود همچنان جایز میماند و فقط حق اعمال فسخ سلب میشود. 2) آثار عملی وکالت بلاعزل - سلب حق عزل/استعفا: اگر در ضمن عقد لازم شرط شود، موکل حق عزل و وکیل حق استعفا ندارد. در صورت نقض، متخلف مسئول خسارت است و بر حسب مورد، اعمال بر خلاف شرط میتواند غیرنافذ یا قابل ابطال تلقی شود. رویه غالب این است که عزل برخلاف شرط، اثر حقوقی اصلی عقد وکالت را از بین نمیبرد وقتی که برای وکیل یا ثالث “ذینفع” حقی ایجاد شده باشد (رجوع به نهاد وکالت در معاملات لازم). - بقا در صورت فوت یا حجر؟ اصل، انفساخ وکالت با موت، جنون یا سفه است (ماده 678 ق.م). بنابراین حتی در وکالت بلاعزل، بهطور معمول با
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری