پاسخ کوتاه: در اغلب مقررات اداری و استخدامی ایران، «بومی بودن» معمولاً بر اساس محل تولد یا محل صدور شناسنامه یا سابقه سکونت و تحصیل در یک بازه زمانی مشخص احراز میشود. بسته به مقرره آگهی (مثلاً آزمونهای استخدامی کشوری یا آییننامههای داخلی دستگاهها)، هر یک از این شاخصها یا ترکیبی از آنها ملاک است. برای اثبات بومی بودن، معمولاً ارائه شناسنامه، کارت ملی، گواهیهای سکونت یا تحصیل، و مفاصاحساب یا استعلامهای مرتبط از مراجع محلی لازم میشود. توضیح تفصیلی: 1) جایگاه حقوقی «بومی بودن» - قانون مادر واحدی که یک تعریف عام و ثابت برای «بومی» ارائه دهد وجود ندارد. معیارها عمدتاً در: - آگهیها و دستورالعملهای آزمونهای استخدامی (مانند مصوبات سازمان اداری و استخدامی کشور و بخشنامههای مرتبط با «تسهیلات ایثارگران و بومیها» در آزمونهای فراگیر دستگاههای اجرایی) - آییننامهها و شیوهنامههای جذب در آموزش و پرورش، دانشگاهها و برخی شرکتهای دولتی/شهرداریها - مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی در جذب هیئت علمی تعیین و اعلام میشود. بنابراین باید دقیقاً به متن آگهی یا دستورالعمل همان مرجع رجوع کرد. 2) نقش محل
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری