پاسخ کوتاه: اشتغال همزمان یا بیرونی کارمند دولت وقتی موجب تعارض منافع میشود که منافع شخصی، شغلی یا اقتصادی او بر بیطرفی، سلامت تصمیمگیری و انجام وظایف قانونیاش اثر بگذارد یا ظاهر بیطرفی را مخدوش کند. این تعارض میتواند واقعی، بالقوه یا ظاهری باشد و در قوانین ایران عموماً ممنوع یا محدود شده است. 1) مبانی قانونی و مقررات مرتبط - قانون اساسی: اصل 49 و 142 ناظر بر پیشگیری از سوءاستفاده از موقعیت عمومی و رسیدگی به اموال مسئولان است. اصل 28 حق اشتغال را میشناسد اما به قیود قانونی ملتزم است. اصل 141 جمع مشاغل در مورد مقامات عالیرتبه را محدود میکند. - قانون منع مداخله وزرا و نمایندگان و کارکنان دولت در معاملات دولتی و کشوری مصوب 1337: هرگونه مداخله مستقیم یا غیرمستقیم کارکنان دولت در معاملات و قراردادهای دستگاههای عمومی را ممنوع میکند؛ اشتغال بیرونی که به ارتباط معاملاتی با دستگاه منجر شود مصداق تعارض و ممنوعیت است. - قانون رسیدگی به دارایی مقامات، مسئولان و کارگزاران جمهوری اسلامی ایران (1394): برای شفافیت منافع و پیشگیری از تعارض، اظهار داراییها را الزامی میکند. - قانون مدیریت خدمات کشوری (1386): - ماده 42 و 44: تکلیف به رعایت قوانین و مصالح عمومی و منع استفاده از سمت برای منافع شخصی. - ماده 46 و 47: نظام ارزیابی و انضباط اداری؛ تخلفانگاری رفتارهایی که به منافع عمومی لطمه میزند. -
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
