پاسخ کوتاه: اصولاً «سابقه بیمهای» در حقوق ایران غیرقابل انتقال است، چون به شخصیت و کارکرد شخصی بیمهپردازی (حق بیمه، ریسک، و حقوق بازنشستگی/ازکارافتادگی) گره خورده و مبتنی بر نظم عمومی و اصل شخصیبودن حقوق تأمینی است. بهجای انتقال، قانونگذار سازوکارهایی مانند تجمیع، ادغام و احتساب متقابل سوابق بین صندوقها را پیشبینی کرده است. مبنای حقوقی و فلسفه ممنوعیت انتقال - ماهیت شخصی حق بیمه و مستمری: حق مستمری، ازکارافتادگی و بازماندگان بر پایه اشتغال و پرداخت حق بیمه شخص شکل میگیرد و به ریسک و امید زندگی همان شخص وابسته است؛ لذا قابل مبادله یا واگذاری به غیر نیست. این منطق از اصول عام حقوق تأمین اجتماعی و نظم عمومی ناشی میشود. - ممنوعیت معاملات بر خلاف نظم عمومی: به موجب مواد 10 و 975 قانون مدنی، قرارداد مغایر نظم عمومی و اخلاق حسنه باطل است. انتقال سابقه به دیگری (مثلاً خرید/فروش سابقه) بهطور نوعی مغایر نظم عمومی تأمین اجتماعی است. - قواعد آمره در قوانین خاص: - قانون تأمین اجتماعی 1354: مبانی برخورداری از تعهدات (بازنشستگی، ازکارافتادگی، بازماندگان) را به اشتغال و پرداخت حق بیمه همان بیمهشده
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری