پاسخ کوتاه و کاربردی - شرط نامقدور (شرطی که انجام آن از ابتدا غیرممکن است) یا شرط نامشروع (مغایر قانون، شرع، نظم عمومی یا اخلاق حسنه) در قراردادهای انتقال سند، بسته به نوع شرط و ارتباط آن با عقد، آثار متفاوتی دارد. چارچوب قانونی اصلی - ماده 232 و 233 قانون مدنی: شروط باطل (نامقدور، بیفایده، نامشروع) و شروط مبطل (شرط خلاف مقتضای عقد یا مجهولی که جهل به عوضین آورد). - ماده 234 قانون مدنی: تقسیم شروط به صفت، فعل، نتیجه. - ماده 246 قانون مدنی: بطلان شرط نتیجهای که غیرقابل تحقق قانونی است. - ماده 10 قانون مدنی: اصل آزادی قراردادها در حدود قانون و نظم عمومی. - مواد 219، 220، 221 و 222 قانون مدنی: لزوم وفای به عهد و ضمانت اجراهای عدم انجام شرط. - ماده 401 و 402 (در باب خیار شرط) و نیز قواعد عمومی خیارات در صورت درج حق فسخ. آثار حقوقی به تفکیک 1) شرط نامشروع یا نامقدور «غیر اساسی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
