در صورت عدم تحقق شرط تعلیقی چه می‌شود؟

پاسخ کوتاه: در قراردادها یا اسناد تعلیقی، تا وقتی شرط تعلیقی محقق نشده، تعهد و انتقال اثر حقوقی ندارد؛ و اگر شرط تعلیقی اساساً محقق نشود، عقد یا انتقال «منفسخ» نمی‌شود، بلکه از ابتدا «معلق و غیرنافذ» مانده و در عمل بی‌اثر می‌گردد (گویی هرگز آثار آن به‌وجود نیامده است). هیچ انتقال مالکیتی یا الزام نهایی ایجاد نمی‌شود و طرفین باید به وضعیت پیش از عقد بازگردند؛ تنها در صورت پیش‌بینی ضمانت‌اجرا (مثلاً وجه التزام) یا تحقق مسئولیت ناشی از تقصیر در عدم تحقق شرط، امکان مطالبه خسارت هست. توضیح حقوقی و استنادات: - ماهیت شرط تعلیقی: مطابق اصول عمومی تعهدات، شرط تعلیقی تحقق آثار عقد یا تعهد را به وقوع امر آینده و نامحقق وابسته می‌کند. تا تحقق شرط، التزام «معلق» است و اثر تملیکی یا تعهدی قطعی ایجاد نمی‌شود. رجوع به: مواد 189، 190، 219، 221 قانون مدنی و اصول حاکم بر شروط ضمن عقد. هرچند قانون مدنی ایران اصطلاح «شرط تعلیقی/فاسخ» را صریحاً تعریف‌مند نکرده، رویه و دکترین با الهام از ماده 233 و قواعد عمومی قراردادها