در انتقال سند مشروط (اعم از بیع، صلح، هبه معوض و… که تحقق یا آثار آن به وقوع یا عدم وقوع شرطی وابسته است)، برای اینکه اجرای شرط تضمین شود و طرف متعهد در برابر تخلف پاسخگو باشد، بهتر است مجموعهای از تضمینهای قراردادی و عینی بهکار گرفته شود. مهمترین راهکارها و مستندات قانونی به شرح زیر است: 1) وجهالتزام و خسارت عدم انجام تعهد - توصیه: تعیین وجهالتزام صریح برای «عدم انجام شرط» و نیز برای «تأخیر در انجام شرط» با مبالغ متفاوت و زمانبندی روشن. - نکات تنظیم: - مبلغ متناسب با ارزش معامله و احتمال ضرر باشد تا با اصل منع شرط جزایی نامعقول در تعارض نیفتد. - قید شود که وجهالتزام مانع مطالبه خسارت مازاد در صورت اثبات ضرر بیشتر نیست (در صورتی که قصد دارید امکان مطالبه بیشتر را حفظ کنید). - مستند: ماده 10 قانون مدنی (اصل آزادی قراردادها)، ماده 230 قانون مدنی (وجهالتزام و ترتیب پرداخت). 2) شرط فاسخ یا شرط تعلیقی دقیق - شرط تعلیقی: انتقال یا اثر معامله منوط به تحقق شرط شود؛ تا قبل از تحقق، تعهدات اصلی محدود بماند. - شرط فاسخ: در صورت عدم انجام شرط تا تاریخ معین، قرارداد خودبهخود منفسخ شود. - نکات تنظیم: - ت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری