برای اثبات تحقق یا عدم تحقق شرط چه ادله‌ای پذیرفته است؟

پاسخ کوتاه و کاربردی: برای اثبات تحقق یا عدم تحقق شرط در انتقالات مشروط (مانند بیع معلق، صلح معلق، هبه معوض مشروط، شرط فاسخ یا تعلیقی در سند رسمی/عادی)، هر دلیلی که طبق قواعد عام ادله در آیین دادرسی مدنی و قانون مدنی معتبر است، قابل استناد می‌باشد. مهم‌ترین ادله به شرح زیر است: 1) سند (رسمی و عادی) - سند رسمی: مطابق مواد 1287 و 1292 قانون مدنی و ماده 70 قانون ثبت، در خصوص مندرجات و مفاد، معتبرترین دلیل است و انکار و تردید نسبت به آن مسموع نیست؛ تنها ادعای جعل ممکن است. اگر تحقق شرط در سند رسمی تصریح یا گواهی شده باشد (مثلاً گواهی انجام تعهد، گواهی پرداخت ثمن در دفترخانه)، اصل بر صحت آن است مگر با اثبات جعل یا بی‌اعتباری. - سند عادی: طبق مواد 1289 و 1291 قانون مدنی و 217 به بعد قانون آیین دادرسی مدنی، با امضا و انتساب قابل استناد است. می‌توان با انکار/تردید یا ادعای جعل به آن تعرض کرد. اسناد عادی مانند رسید پرداخت، اقرارنامه، توافق‌نامه تکمیلی، پیامک/ایمیل دارای امضای الکترونیک معتبر (قانون تجارت الکترونیکی، مواد 6، 10 و 14)، می‌توانند برای تحقق یا عدم تحقق شرط دلالت کنند. 2) اقرار - اقرار قضایی (ما