پاسخ کوتاه: در اسناد الکترونیکی، تقدم و تأخر «امضا» و «نوشته/محتوا» از طریق ادله فنی و مقررات حاکم بر «دادهپیام» احراز میشود؛ مهمترین معیارها عبارتاند از: زمانسنجی قابل اتکا (timestamp)، هش محتوا (برای اثبات عدم تغییر متن بعد از امضا)، گواهی امضای دیجیتال مبتنی بر زیرساخت کلید عمومی (PKI) و لاگهای سامانههای معتمد. مبنای حقوقی در ایران، قانون تجارت الکترونیکی 1382، آییننامههای امضای الکترونیکی مطمئن، و اصول ادله الکترونیکی در آیین دادرسی است. توضیح حقوقی و فنی 1) مبانی قانونی: - قانون تجارت الکترونیکی 1382 - ماده 6 و 7: اعتبار «دادهپیام» و امکان استناد به آن. - ماده 10 و 11: انتساب و امارات فنی برای انتساب دادهپیام به صادرکننده. - ماده 14 و 15: تمامیت دادهپیام و امارات فنی برای حفظ تمامیت و قابلیت اعتماد. - ماده 16 و 18: زمان ارسال و دریافت دادهپیام؛ مبنایی برای ثبت و احراز زمان. - ماده 19 و 20: امضای الکترونیکی مطمئن و شرایط آن (قابلیت انتساب، تمامیت و عدم
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
