پاسخ کلی و کاربردی (با استناد به مقررات روز) الکل طبی (اتانول/ایزوپروپیل) به دلیل مصرف پزشکی، بهداشتی و همچنین قابلیت سوءمصرف، از کالاهای حساس و مشمول نظارت چندگانه است. برای “توزیع” (خردهفروشی یا عمدهفروشی) الکل طبی، بسته به حوزه فعالیت، معمولاً اخذ مجوز از یک یا چند مرجع لازم است: سازمان غذا و دارو (وزارت بهداشت)، دانشگاه/دانشکدههای علوم پزشکی (شبکه معاونت غذا و دارو)، سازمان صنعت، معدن و تجارت (برای واحدهای صنفی/غیرپزشکی)، اتحادیه صنفی مربوط، و در برخی موارد مراجع انتظامی/امنیتی. در ادامه شرایط عمومی و مسیر مرسوم را میآورم؛ اما توجه کنید که جزییات، مطابق استان و نوع فعالیت (پزشکی/غیرپزشکی) متفاوت است. ۱) چارچوب حقوقی و مراجع ذیربط - قانون مواد خوردنی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی (مصوب ۱۳۴۶) و آییننامههای اجرایی آن: لزوم مجوز از وزارت بهداشت برای تولید/توزیع فرآوردههای بهداشتی و ضدعفونیکننده. - قانون تعزیرات حکومتی امور بهداشتی و درمانی (مصوب ۱۳۶۷) و مقررات سازمان تعزیرات: نظارت و برخورد با عرضه خارج از شبکه. - دستورالعملهای سازمان غذا و دارو درباره فرآوردههای حاوی الکل و محلولهای ضدعفونیکننده (بخشنامههای ابلاغی به معاونتهای غذا و دارو). - قانون نظام صنفی و آییننامههای اتحادیهها: برای واحدهای صنفی غیرپزشکی (پخش ملزومات بهداشتی). - ضوابط مبارزه با قاچاق کالا و ارز: ضرورت خرید از مبادی مجاز، فاکتور رسمی و رهگیری. - در حوزه پزشکی/دارویی: آییننامه تاسیس و اداره شرکتهای پخش سراسری/استانی (سازمان غذا و دارو) و ضوابط انبارش دارویی. ۲) تعیین نوع فعالیت شما ابتدا باید مشخص
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
