مراحل درخواست تا صدور مجوز چگونه است؟

در مقام یک وکیل دادگستری در ایران، دریافت و تمدید مجوز توزیع الکل طبی (اتانول و ایزوپروپیل با کاربرد طبی/بهداشتی) تابع مقررات چند مرجع است: وزارت بهداشت (سازمان غذا و دارو)، وزارت صمت، شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی (برای الکل سوختی/صنعتی مجزا است)، و در مواردی سازمان ملی استاندارد و سازمان امور مالیاتی. مرجع اصلی صدور مجوز توزیع الکل طبی برای زنجیره سلامت، سازمان غذا و دارو و دانشگاه‌های علوم پزشکی (معاونت غذا و دارو) است. چارچوب قانونی و مقررات مرتبط - قانون مربوط به مقررات امور پزشکی، دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی مصوب 1334 و اصلاحات بعدی (به‌ویژه مواد 1، 3، 10 و 11)؛ هرگونه ساخت، واردات، نگهداری، حمل و توزیع فرآورده‌های دارویی/بهداشتی مستلزم اخذ پروانه از وزارت بهداشت است. - آیین‌نامه تأسیس و اداره شرکت‌های پخش سراسری/استانی فرآورده‌های سلامت‌محور (مصوبات کمیسیون قانونی ماده 20 قانون مذکور و دستورالعمل‌های ابلاغی سازمان غذا و دارو). - دستورالعمل مدیریت و توزیع الکل طبی و مواد ضدعفونی‌کننده (بخشنامه‌های سازمان غذا و دارو به دانشگاه‌های علوم پزشکی، به‌ویژه ابلاغیه‌های 1398–1400 و به‌روزرسانی‌های بعدی). - قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز و آیین‌نامه اجرایی آن (برای حمل، انبارش و رهگیری). - قانون مالیات بر ارزش افزوده و نظام مؤدیان (حساب و کتاب مالی و فاکتور الکترونیک). - استانداردهای ملی مرتبط با الکل طبی و ضدعفونی‌کننده‌ها (استانداردهای ISIRI برای اتانول طبی، برچسب‌گذاری، انبارش مواد قابل اشتعال). - قانون کار و مقررات HSE و ایمنی در برابر حریق (آیین‌نامه‌های سازمان آتش‌نشانی/وزارت کار). انواع مجوزها و تفکیک نقش‌ها - مجوز تولید الکل طبی: از سازمان غذا و دارو (برای تولیدکنندگان). موضوع این پرسش نیست، اما در زنجیره اثر دارد. - مجوز توزیع/پ