پاسخ کوتاه و کاربردی - مبنای قانونی: قواعد حریم راههای کشور عمدتاً در: 1) قانون ایمنی راهها و راهآهن مصوب 1379 2) آییننامه و دستورالعملهای وزارت راه و شهرسازی (و سازمان راهداری و حملونقل جادهای) درباره تعیین حریم راهها و تقاطعها 3) ضوابط و مقررات طرحهای تفصیلی/طرح جامع شهری و آییننامههای شورای عالی شهرسازی و معماری مستقر است. در عمل، برای جزئیات ابعادی و کاربری، ملاک اصلی “ضوابط فنی-ایمنی سازمان راهداری” و “مصوبات کمیسیون ماده 2 قانون ایمنی راهها” است. - تعریف و تمایز: - حریم جاده اصلی (Mainline Right-of-Way/Setback): نوار حفاظتی دو طرف محور که با هدف ایمنی عبور و مرور، دید راننده، توسعه آتی مسیر و نگهداری راه، محدودیتهایی بر ساختوساز و کاربریهای مجاور اعمال میکند. پهنا بسته به طبقه راه (آزادراه، بزرگراه، راه اصلی/فرعی)، موقعیت داخل یا خارج حریم شهر، توپوگرافی و طرح مصوب، متفاوت است. - حریم رمپ و لوپ در تقاطعهای غیرهمسطح: علاوه بر حریم جاده اصلی، برای شاخههای اتصال (On/Off Ramp) و لوپها (مسیرهای چرخش 270 درجه) نیز حریم مستقل و غالباً شدیدتر در نظر گرفته میشود؛ چون شعاع قوس، شیب طولی/عرضی، دید توقف، گاردریلها، ناحیه بازیابی وسیله نقلیه و م
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
