راهنمای حقوقی حریم راه: تمایز میان حریم جاده با حریم رمپ و لوپ و حقوق مالکین 1) تعاریف و تمایز حریمها - حریم راه اصلی (راه بینشهری/آزادراه/بزرگراه): مطابق قانون ایمنی راهها و راهآهن مصوب 1349 و آییننامههای مرتبط (از جمله آییننامه اجرایی قانون ایمنی راهها و ضوابط وزارت راه و شهرسازی/سازمان راهداری)، حریم راه نوار زمینی است در طرفین و اطراف راه که برای ایمنی، نگهداری، توسعه آتی و تأسیسات جانبی اختصاص مییابد. عرض حریم بسته به نوع راه، رده راه، توپوگرافی و طرح مصوب متغیر است. در بسیاری از راههای اصلی، حداقل حریم از محور تا لب حریم میتواند بین 30 تا 150 متر (و در آزادراهها عموماً وسیعتر) تعیین شود. مرجع قطعی، طرح مصوب و ابلاغی وزارت راه/سازمان راهداری است. - حریم رمپ و لوپ (راههای دسترسی و تبادلی در تقاطعهای غیرهمسطح): رمپها و لوپها جزء لاینفک راه محسوب میشوند و هر کدام حریم مستقل متناسب با هندسه و نیاز ایمنی/دید دارند. حریم آنها فقط امتداد حریم راه اصلی نیست؛ بلکه به شکل غالب بادامی/خمیده پیرامون رمپ یا لوپ در طرح مصوب مشخص میشود. بنابراین ممکن است ملکی خارج از حریم بدنه اصلی بزرگراه باشد اما داخل حریم رمپ/لوپ قرار بگیرد. - حریم عملیاتی و حریم استقراضی/طرح آتی: علاوه بر حریم (محدوده ممنوعیت ساختوساز)، ممکن است حریم عملیاتی (نوار ایمنی و نگهداری) و نیز کریدور طرح توسعه آتی تعریف شود. مبنای عمل، نقشههای مصوب دستگاه متولی راه است. 2) آثار حقوقی قرارگیری ملک در حریم - ممنوعیت احداث و توسعه: طبق ماده 17 قانون ای
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری