پاسخ بهصورت کاربردی و مطابق حقوق ایران: 1) مبایعهنامه چیست؟ - مبایعهنامه قرارداد بیع (خرید و فروش) است که بهصورت سند عادی یا رسمی تنظیم میشود و تعهدات فروشنده و خریدار را درباره انتقال مال (معمولاً ملک یا خودرو یا کالا) و پرداخت ثمن بیان میکند. مبنای حقوقی: ماده 338 قانون مدنی (تعریف بیع: تملیک عین به عوض معلوم) و ماده 10 قانون مدنی (اصل آزادی قراردادها در حدود قانون). - مبایعهنامه میتواند: - رسمی باشد: در دفترخانه تنظیم و در دفتر اسناد رسمی ثبت میگردد (قانون ثبت و آییننامههای آن). این نوع، در برابر ثالث و برای صدور اجرائیه ثبتی امتیاز دارد. - عادی باشد: رایج در بنگاهها یا بین طرفین. از نظر اصل، اگر ارکان صحت معامله را داشته باشد، معتبر است و دادگاهها به آن استناد میکنند؛ ولی در برابر اشخاص ثالث و برای الزام به تنظیم سند رسمی، تشریفات و ادله تکمیلی ممکن است لازم شود. 2) ارکان و شرایط اساسی صحت و اعتبار مبایعهنامه مطابق ماده 190 قانون مدنی، چهار رکن اصلی لازم است: - قصد و رضای طرفین: ایجاب و قبول واقعی و جدی، بدون اکراه و اشتباه مؤثر (مواد 190، 191، 195، 199، 200، 201). - اهلیت طرفین: بلوغ، عقل و رشد برای تصرف در اموال (مواد 210 تا 214، 1207 و 1210). معامله با محجور (مثلاً صغیر غیرممیز) باطل یا غیرنافذ است. - معین بودن موضوع معامله: مبیع باید قابل تعیین و قابل تسلیم باشد و اوصاف و حدود آن روشن باشد (مواد 214، 216، 217، 351 تا 356 برای اموال عینی، 362 بند 3 در لزوم تسلیم). - مشروعیت جهت معامله: جهت اگر ذکر شود،
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری