نقش شاهد، کد رهگیری و ضمائم در تکمیل قرارداد چیست؟

پاسخ به‌صورت راهنمای عملی و مستند به حقوق ایران الف) چارچوب کلی - مبایعه‌نامه (قولنامه/بیع‌نامه) اگر شرایط اساسی صحت معامله را داشته باشد، در حکم عقد بیع لازم‌الوفا است؛ حتی اگر عادی باشد. مواد 10، 190، 191، 219، 220 قانون مدنی. - با این حال، نقص در تنظیم می‌تواند موجب بروز ابهام، تعذر اجرا، یا زمینه‌ساز دعوای ابطال/انفساخ/فسخ یا اصلاح (تکمیل) قرارداد شود. ب) تشخیص نوع «نقص» و مسیر عملی اصلاح یا ابطال 1) نقص‌های ماهوی (مؤثر بر اعتبار عقد) - اهلیت طرفین (مواد 210 و 211 ق.م): صغیر/محجور/غیررشید → عقد قابل ابطال/باطل. - جهت نامشروع (ماده 217): موجب بطلان. - فقدان قصد/رضا، اشتباه مؤثر، اکراه (مواد 199 تا 203): قابل ابطال. - غرر و جهالت فاحش در مبیع یا ثمن (مواد 216، 342، 351، 355): در صورت نامعینی اساسی → بطلان یا قابلیت فسخ. - عدم مالکیت یا عدم اختیار فروش (بیع فضولی، مواد 247 تا 263): متوقف بر تنفیذ مالک؛ عدم تنفیذ → بطلان نسبی نسبت به مالک. مسیر عملی: اگر نقص ماهوی است، به‌جای «اصلاح»، باید دعوای ابطال یا اعلام بطلان/عدم نفوذ طرح شود یا تنفیذ اخذ گردد. 2) نقص‌های شکلی/اجرایی (قابل تکمیل) - نبودن برخی بندهای حمایتی یا توضیحات (توصیف دقیق پلاک ثبتی، حدود اربعه، اوصاف، زمان‌بندی پرداخت، تحویل، وجه‌التزام، خسارت تاخیر، شروط فسخ، داوری/مرجع حل اختلاف). - عدم الصاق و ذکر ضمائم (نقشه تفکیکی، استعلام ثبتی، پایان‌کار، صورت‌مجلس تفکیکی، فهرست لوازم و اقلام تحویلی). - عدم ذکر کد رهگ