راهنمای جامع تنظیم اقرارنامه اصلاحی برای املاک و الزامات شکلی متن اقرارنامه اصلاحی (اصلاح مفاد مالکیت یا حقوق عینی نسبت به ملک) سندی است که در آن یکی از طرفین یا ذینفع، بهطور صریح نسبت به واقعیتهای مؤثر در حق عینی (مالکیت، حدود، سهمالشرکه، حقوق ارتفاقی، اصلاح اشتباه ثبتی/قراردادی و...) اقرار میکند تا مبنای اصلاح سند رسمی، ثبت دفتر املاک یا رفع تعارض قرار گیرد. برای اعتبار و قابلیت استناد، رعایت الزامات شکلی و قانونی ضروری است: 1) لزوم تنظیم در قالب سند رسمی (در موارد مؤثر بر عین یا منافع ملک) - مستند قانونی: مواد 46، 47 و 48 قانون ثبت اسناد و املاک؛ ماده 1287 قانون مدنی (تعریف سند رسمی). - هرگونه اقرار مؤثر بر نقل، اصلاح یا تکمیل حقوق عینی نسبت به اموال غیرمنقول ثبتشده، باید در دفترخانه اسناد رسمی تنظیم شود تا در برابر اشخاص ثالث و مراجع ثبتی و قضایی معتبر و قابل اجرا باشد. اقرارنامه عادی در امور غیرمنقول ثبتشده علیه ثالث اثر کامل ندارد. 2) اهلیت و سمت اقرارکننده/اقرارشونده - مستند: مواد 1262، 1263، 1264، 1275 قانون مدنی (اهلیت و اعتبار اقرار)، مواد 190 و 210 قانون مدنی (اهلیت متعاملین). - احراز: - هویت: از طریق کارت ملی، شناسنامه، استعلام ثبت احوال. - سن و رشد: برای تصرفات مالی نیاز به رشد (گواهی رشد در صورت لزوم). - سمت: در صورت وکالت، ولایت، قیمومت، نمایندگی شرکت/موسسه، ارائه وکالتنامه رسمی یا مدارک ثبتی و آگهیهای روزنامه رسمی الزامی است. حدود اختیارات باید صریحاً اجازه اقرار یا اصلاح حقوق عینی را دربرگیرد.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری