نهر متروکه در حقوق شهری به چه معناست؟

AUتحریریه
۱۴۰۴/۰۷/۱۲
6 دقیقه مطالعه
«نهر متروکه» در حقوق و مقررات شهری ایران به مجرای آب (نهر، جوی یا کانال قدیمی) گفته می‌شود که قبلاً برای هدایت آب (آبیاری، مصارف عمومی یا دفع آب‌های سطحی) مورد استفاده بوده ولی به علت تغییر مسیر آب، خشک شدن منبع، از بین رفتن کارکرد یا ایجاد شریان‌های جدید شهری عملاً بلااستفاده و رها شده است. شناخت و تعیین وضعیت حقوقی نهر متروکه آثار مهمی در تملک، تغییر کاربری، تعریض معابر، طرح‌های عمرانی و حقوق ارتفاقی املاک مجاور دارد. مبانی و آثار حقوقی - ماهیت عمومی/وقفي/خصوصی: نهرها ممکن است جزء اموال عمومی، وقفی یا متعلق به اشخاص باشند. اگر نهر از مصادیق اموال عمومی ناشی از موقعیت طبیعی یا تأسیسات عمومی باشد، اصل بر عدم قابلیت تملک خصوصی و لزوم اداره توسط مراجع عمومی است. - ماده 24 قانون مدنی: حریم و مجاری عمومی از جمله اموالی است که ملک اشخاص محسوب نمی‌شود مگر آنکه طبق قانون مستثنی شده باشد. - ماده 26 قانون مدنی: اموال عمومی که مورد استفاده عموم است قابل تملک خصوصی نیست. - زوال منفعت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
آشنایی با مفهوم نهر متروکه در قوانین شهری
مقدمه
این کتاب با رویکرد پرسش و پاسخ، مفهوم «نهر متروکه» را در بستر حقوق شهری روشن می‌کند؛ از مبانی قانونی و تشخیص وضع متروک بودن، تا مالکیت، مسئولیت‌ها و فرآیندهای احیا یا تغییر کاربری. خواننده با مطالعه این اثر، چارچوب حقوقی، رویه‌های شهرداری و مراجع ذی‌صلاح، و پیامدهای عملی تصمیم‌گیری درباره نهرهای متروکه را به‌صورت کوتاه و کاربردی فرا می‌گیرد.
دسترسی سریع پس از خرید

دسترسی سریع پس از خرید