شرایط تغییر کاربری بستر نهر متروکه چیست؟

AUتحریریه
۱۴۰۴/۰۷/۱۲
6 دقیقه مطالعه
پاسخ حقوقی (ایران) 1) تعریف و مبنای «نهر متروکه» - در حقوق ایران، اصطلاح «نهر متروکه» به مجرای آبی اطلاق می‌شود که کارکرد هیدرولیکی خود را از دست داده و عملاً از جریان انداخته شده یا سال‌ها بلااستفاده مانده باشد؛ به‌نحوی که دیگر به‌عنوان تأسیسات آبی عمومی مورد بهره‌برداری نیست. این مفهوم در قوانین به‌صورت صریح تعریف واحد ندارد، اما از جمع مقررات آب، شهرداری و اموال عمومی می‌توان اوصاف آن را استنباط کرد. - حسب نوع مالکیت و منشأ ایجاد، بستر نهر می‌تواند: • عمومی/دولتی باشد (اگر نهر جزو انهار عمومی یا در زمره انهار شهری و معابر عمومی محسوب شده باشد)؛ • یا خصوصی باشد (اگر نهر در ملک خصوصی احداث و مالکیت خصوصی آن احراز شود). - مواد و مراجع مرتبط: قانون مدنی (مواد 24 و 25 و 26 در خصوص مشترکات و اموال عمومی و طرق و شوارع عامه)، قانون توزیع عادلانه آب 1361 (مواد 2، 45 و 46 درباره انفال و بستر و حریم انهار و رودخانه‌ها و لزوم اخذ مجوز از وزارت نیرو)، قانون شهرداری‌ها 1334 و اصلاحات (مواد 55 و 101 درباره معابر و طرح‌های شهری)، قانون حفظ و گسترش فضای سبز و قانون تغییر کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها 1374 با اصلاحات، و نیز قانون زمین شهری/قانون ساماندهی و حمایت از تولید و عرض
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
آشنایی با مفهوم نهر متروکه در قوانین شهری
مقدمه
این کتاب با رویکرد پرسش و پاسخ، مفهوم «نهر متروکه» را در بستر حقوق شهری روشن می‌کند؛ از مبانی قانونی و تشخیص وضع متروک بودن، تا مالکیت، مسئولیت‌ها و فرآیندهای احیا یا تغییر کاربری. خواننده با مطالعه این اثر، چارچوب حقوقی، رویه‌های شهرداری و مراجع ذی‌صلاح، و پیامدهای عملی تصمیم‌گیری درباره نهرهای متروکه را به‌صورت کوتاه و کاربردی فرا می‌گیرد.
دسترسی سریع پس از خرید

دسترسی سریع پس از خرید