پاسخ کلی و عملی (با ارجاع به مقررات مرتبط): 1) تعریف و تشخیص «نهر متروکه» - در قوانین تعریف صریح و واحدی برای «نهر متروکه» نیامده، اما در عمل به نهری گفته میشود که بهرهبرداری از آن متوقف شده، جریان مؤثر ندارد، و کارکرد آبیاری/دفعی سابق را از دست داده است. تشخیص «متروکه بودن» معمولاً با نظر کارشناس رسمی (آبخیزداری/منابع آب/شهرداری) و مراجع ذیصلاح محلی انجام میشود. - از حیث مالکیت و حریم: مطابق قانون توزیع عادلانه آب 1361، ماده 1 و 2، آبهای سطحی و مجاری طبیعی در زمره انفال و در اختیار حکومت (وزارت نیرو) است. در شهرها، انهار عمومی و مسیلها به عنوان معابر آبی عمومی در طرحهای تفصیلی و طرحهای هادی و همچنین در صلاحیت مدیریت شهری (شهرداری) قرار میگیرند؛ لکن هرگونه دخل و تصرف در مجاری طبیعی و انهار، نیازمند مجوز وزارت نیرو از طریق شرکتهای آب منطقهای است (مواد 2، 18 و 20 قانون توزیع عادلانه آب و آییننامههای مربوط). 2) اصل ممنوعیت دخل و تصرف بدون مجوز - هر عملیات احیا، لایروبی، تغییر مسیر، پوششگذاری، یا احیای کاربری نهر—even متروکه—بدون اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح ممنوع است و میتواند م
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
