ذینفع بودن در ادعای جعل به چه معناست؟

تحلیل حقوقی «ذینفع بودن» در ادعای جعل 1) مفهوم ذینفع بودن در ادعای جعل - ذینفع بودن یعنی ادعاکننده جعل باید نفع حقوقی مستقیم و موجه از طرح ادعا داشته باشد؛ به‌عبارت دیگر، نتیجه پذیرش جعل باید بتواند به بهبود وضعیت حقوقی او (سقوط تعهد، رد دعوا علیه او، اثبات حق خود، یا بی‌اعتبار شدن دلیل طرف مقابل) منجر شود. صرف علاقه یا انتفاع احتمالی یا اخلاقی کافی نیست. - مبنای این معیار در اصول دادرسی مدنی ایران، قاعده کلی «وجود نفع» در اقامه دعوا و ایراد است: ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی (ق.آ.د.م) اقامه دعوا را منوط به ذی‌نفع بودن می‌داند؛ و ماده 84 بند 4 ق.آ.د.م در موانع رسیدگی، فقدان ذی‌نفع بودن را قابل ایراد می‌داند. ادعای جعل نیز ماهیتاً یک ایراد و دعوای تبعی نسبت به سند طرف مقابل است و همان شرط نفع را می‌طلبد. - در بعد ماهوی، مواد 522 تا 529 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) جعل و استفاده از سند مجعول را جرم‌انگاری کرده‌اند، اما در دادرسی حقوقی، آنچه مهم است قابلیت اثر ادعای جعل بر سرنوشت دعواست (مواد 214، 217، 218 ق.آ.د.م درباره ارزش ادله و رسیدگی به اصالت سند). 2