پاسخ کوتاه - ذینفع در شکایت یا دعوای جعل باید نفع مستقیم، شخصی، مشروع و فعلی از رسیدگی داشته باشد؛ یعنی نتیجه رسیدگی بیواسطه در وضعیت حقوقی او اثر بگذارد و این اثر، موجود و غیرموهوم باشد. - معیار تشخیص: وجود رابطه سببیت بیواسطه میان اصالت یا جعلیت سند و ایجاد/زوال/تغییر حق یا تکلیف خواهان یا شاکی در همان دعوا یا مرجع. - نفع احتمالی، موهوم یا غیرمستقیم (منوط به تحقق دعاوی یا وقایع بعدی) کافی نیست. - در جعل کیفری: شاکی خصوصی باید از سندِ مجعول متضرر مستقیم باشد. در جعل حقوقی (ادعای انکار/تردید/جعل در دادرسی): ذینفع کسی است که اصالت یا جعلیت سند در سرنوشت دعوای جاریاش اثر تعیینکننده دارد. تحلیل حقوقی و مستندات 1) مفهوم نفع و ذینفع - ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی: دادگاه صرفاً در صورت اقامه دعوا از سوی ذینفع رسیدگی میکند. رویه و دکترین، نفع را باید شخصی، مستقیم، مشروع و فعلی میدانند. - ماده 51 ق.آ.د.م (شرایط دادخواست) و ملاک ماده 89 بند 4 (قرار رد دعوا به جهت عدم اهلیت یا فقدان شرایط) مؤید لزوم احراز ذینفع بودن است. - در امور کیفری، ماده 10 ق.آ.د.ک 1392 و مواد 11 و 14 همان قانون لزوم وجود شاکیِ متضرر از جرم را بیان میکند؛ شاکی باید «متضرر از جرم» باشد و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری