جمعبندی کوتاه: - معیار ذینفع بودن برای طرح دعوای جعل (یا ایراد و ادعای جعل) «وجود نفع شخصی، مستقیم و فعلی در بیاعتبارسازی سند» است. - خروج سند از عداد دلایل، بهطور مطلق موجب زوال ذینفع بودن نمیشود؛ ملاک آن است که نتیجه دعوا یا آثار حقوقی آتی همچنان به اصالت یا بطلان سند وابسته باشد. - هرگاه با خروج سند، انتساب اثر حقوقی آن بر دعوا منتفی گردد و دیگر تأثیری در نتیجه نداشته باشد، ذینفع بودن نیز زایل میشود؛ اما اگر آثار مستقیم یا تبعی سند همچنان باقی است، ذینفع بودن پابرجاست. مبنای قانونی و تحلیلی: 1) مفهوم ذینفع بودن: - مطابق ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی، دادگاه صرفاً به دعاوی با وجود ذینفع رسیدگی میکند. نفع باید «شخصی، مستقیم و فعلی» باشد (اصل پذیرفتهشده در رویه و دکترین). - در باب ادعای جعل، مواد 219 تا 231 قانون آیین دادرسی مدنی (باب سوم، فصل دوم: ادعای جعل و انکار و تردید) ملاک اقدام را «مؤثر بود
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری