تحلیل حقوقی به زبان ساده و با استناد: 1) مفهوم «ذینفع بودن» در ادعای جعل - طبق اصول آیین دادرسی، صرفاً کسی میتواند ادعای جعل کند که استفاده از سند علیه او مطرح است یا سند میتواند در نتیجه دعوا به زیان او مؤثر باشد. این «نفع» باید فعلی و مستقیم باشد، نه احتمالی صرف. - مبنا: ماده ۲ قانون آیین دادرسی مدنی (لزوم نفع برای طرح دعوا) و قاعده کلی در باب اعتراض به ادله طرف مقابل. 2) زمان ذینفع شدن - ذینفع شدن در ادعای جعل، زمانی محقق است که سند در دعوا علیه شخص مورد استناد قرار گیرد یا در مسیر رسیدگی احتمال مؤثر بودن آن در تصمیم دادگاه ایجاد شود. - اگر سند هنوز به طور مؤثر مورد استناد قرار نگرفته و صرفاً وجود احتمالی دارد، معمولاً نفع کافی برای طرح ادعای جعل احراز نمیشود. 3) اثر زمان طرح ادعای جعل بر تشریفات رسیدگی الف) در مرحله بدوی: - به استناد ماده ۲۱۷ قانون آیین دادرسی مدنی، هرگاه سندی مورد تردید یا انکار یا ادعای جعل قرار گیرد و مورد استناد باشد، دادگاه «در صورتی که سند مؤثر در دعوا باشد» به اصالت رسیدگی میکند. - ادعای جعل، مطابق مواد ۲۱۸ تا ۲۲۳ ق.آ.د.م، تشریفات خاص دارد: تقدیم ادعای
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری