برای انتخاب رسته (شاخه تخصصی) در نیروهای مسلح و تطبیق آن با علایق شخصی، باید هم جنبههای حقوقی و آییننامهای را در نظر بگیرید و هم ارزیابی دقیق از توانمندیها و انگیزههای خود داشته باشید. نکات زیر یک راهنمای عملی و حقوقی است: 1) چارچوب حقوقی و آییننامهای - مبنای قانونی: پذیرش، گزینش و تقسیم به رستهها در نیروهای مسلح (ارتش، سپاه، فراجا) بر اساس قوانین عام (قانون وظیفه عمومی، قانون استخدام نیروی مسلح) و آییننامههای داخلی هر نیرو انجام میشود. به طور مشخص: - قانون مقررات استخدامی کارکنان نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران (مصوب 1376 و اصلاحات بعدی) معیارهایی مانند شرایط عمومی استخدام، سلامت جسمی و روانی، صلاحیتهای علمی، نیاز سازمان و نتایج دورههای آموزشی را مبنا قرار میدهد. - قانون خدمت وظیفه عمومی و آییننامههای اجرایی آن در مورد نیروهای وظیفه، امکان بهکارگیری بر حسب تحصیلات، مهارتها و نیاز یگان را پیشبینی کرده است (مواد مرتبط با تقسیم و بهکارگیری مشمولان دارای تخصص). - آییننامههای گزینش و رستهبندی داخلی هر نیرو (ارتش: دافوس/دافوسهای اختصاصی و رستهبندی ارتش؛ سپاه: آییننامه سازماندهی و رستهبندی پاسداران؛ فراجا: آییننامه سازمانی و تخصصی) نحوه تعیین رسته براساس امتیازها، تستهای روانسنجی، نتایج آموزش مقدماتی و نیاز سازمان را تعیین میکنند. - اصل نیاز سازمانی: حتی با وجود علاقه، تخصیص نهایی تابع نیاز یگانهاست. این اصل در تمام مقررات استخدامی نیروهای مسلح تصریح یا مفروض است. - معیارهای سلبی: برخ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
