تعریف قانونی گرانفروشی و راهنمای عملی اثبات آن در مراجع ذیصلاح 1) گرانفروشی از نظر قانون چیست؟ - مبنای قانونی: قانون تعزیرات حکومتی امور بهداشتی و درمانی و صنفی (مصوب 1367 و اصلاحات بعدی)، آییننامه تعزیرات حکومتی (مصوب هیأت وزیران)، قانون نظام صنفی (بهویژه مواد مربوط به تخلفات واحدهای صنفی)، و مصوبات/بخشنامههای سازمان حمایت مصرفکنندگان و تولیدکنندگان و وزارت صمت، بههمراه قیمتهای مصوب سازمانها و کمیسیونهای نرخگذاری. - تعریف عملی: هرگونه عرضه کالا یا خدمت به بهایی بیش از “قیمتهای رسمی/مصوب” یا “قیمت متعارف قانونی” در زمان و مکان معامله، یا اخذ وجه اضافی تحت عناوین غیرقانونی، گرانفروشی محسوب میشود. - مصادیق رایج: - فروش بالاتر از قیمت مصوب/تکلیفی اعلامشده (برای کالاها/خدمات مشمول قیمتگذاری). - عدم درج قیمت و مطالبه مبلغی بیش از قیمت عرفی/متعارف بازار در شرایطی که قیمتگذاری تکلیفی وجود ندارد اما فروشنده با سوءاستفاده از عدم شفافیت، بهای غیرمتعارف مطالبه کند. - فروش با کمفروشی پنهان (کاهش وزن/کیفیت و اخذ قیمت کالای استاندارد)، اگر منجر به دریافت بهای مازاد نسبت به کیفیت/استاندارد اعلامی شود. - دریافت مبالغ اضافی تحت عناوینی مانند کارمزد، بستهبندی، خدمات اجباری الحاقی بدون اطلاعرسانی شفاف و خلا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری