راهنمای عملی اثبات گرانفروشی در دادگاه و خواستههایی که میتوان مطالبه کرد 1) مبانی قانونی گرانفروشی - قانون تعزیرات حکومتی (مصوب 1367/1373) و اصلاحات بعدی: - ماده 2 قانون تعزیرات حکومتی امور بهداشتی و درمانی (و به طور عام، آییننامه تعزیرات حکومتی سازمان تعزیرات): گرانفروشی عبارت است از عرضه کالا یا خدمات به بهایی بیش از نرخهای تعیینشده رسمی، یا اخذ وجه اضافی خارج از ضوابط قیمتگذاری. - مواد 57 تا 60 آییننامه سازمان حمایت و تعزیرات (حسب مورد): تعیین مصادیق، نحوه رسیدگی و مجازاتها. - قانون نظام صنفی کشور (مواد 58، 60 و 72 به بعد): تخلفات صنفی از جمله گرانفروشی و ضمانت اجراهای انتظامی و مالی. - بخشنامهها/مصوبات ستاد تنظیم بازار و سازمان حمایت مصرفکنندگان و تولیدکنندگان: مبنای نرخهای رسمی و ضوابط عرضه. - قانون مسئولیت مدنی (ماده 1): امکان مطالبه خسارت از حیث ورود ضرر ناشی از عمل نامشروع (اخذ مازاد غیرقانونی). 2) مرجع صالح و مسیر عملی - برای تعقیب تخلف: سازمان تعزیرات حکومتی مرجع رسیدگی شبهکیفری-اداری به گرانفروشی است. شاکی میتواند: - شکایت خود را در سامانه 124 (سازمان حمایت) یا شعب بدوی تعزیرات ثبت کند. - مستندات را ضمیمه کند (فاکتور، رسید کارتخوان، قرارداد، نرخ مصوب، استعلام قیمت، تصاویر، مکاتبات). - برای استرداد وجوه و خسارت مدنی: در کنار تعزیرات میتوان دعوای حقوقی به دادگاه عمومی حقوقی محل اقامت خوانده یا محل وقوع تعهد اقامه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
