راهنمای جامع عقد قرارداد پیمانکاری با شخص حقیقی و نحوه اعمال مسئولیتهای بیمه و مالیات 1) ماهیت حقوقی قرارداد پیمانکاری با شخص حقیقی - قرارداد پیمانکاری (در معنای عرفی غیرمشمول قانون کار) تابع قواعد عمومی قراردادها در قانون مدنی است (مواد 10، 219، 220، 221 و 222 ق.م). بهموجب ماده 10، طرفین میتوانند در چارچوب قانون، شروط موردنظر خود را درج کنند. - تمایز با رابطه کارگری: اگر ارکان رابطه کار (تابعیت، مزد مستمر، انجام کار تحت نظارت کارفرما، حضور و ساعات کاری منظم) محقق شود، حتی با عنوان «پیمانکاری»، رابطه مشمول قانون کار خواهد شد و تبعات بیمهای و مزدی قانون کار بر آن حاکم است. ملاک، واقعیت رابطه است نه عنوان قرارداد (اصل غلبه ماهیت بر عنوان؛ رویه مراجع حل اختلاف کار). 2) مسئولیتهای بیمهای (تأمین اجتماعی) الف) در صورت احراز رابطه استخدامی (کارگری-کارفرمایی): - طبق ماده 148 قانون کار، کارفرما مکلف به بیمه کردن کارگر نزد سازمان تأمین اجتماعی است. - حق بیمه بر مبنای دستمزد مشمول کسر بیمه محاسبه و سهم کارفرما و کارگر مطابق قانون تأمین اجتماعی پرداخت میشود (عمدتاً 7% کارگر، 20% کارفرما + 3% بیمه بیکاری در صورت شمول؛ مواد 28 و 36 قانون تأمین اجتماعی). قرارداد یا توافق خلاف، نافذ نیست و ضمانت اجرای آن مطالبه حق بیمه و جرایم موضوع مواد 39، 40، 47 قانون تأمین اجتماعی است. - در صورت عدم پرداخت، سازمان میتواند مطالبه و اعمال جریمه کند و کارگر حق طرح دعوا نزد اداره کار و سازمان دارد. ب) در قالب پیمانکاری واقعی (غیرمزدبگیر، استقلال
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
