راهنمای عملی قوانین جدید سهم دهیاری در فروش زمین — معافیتها و تخفیفهای قابل اعمال خلاصه - اصل بر این است که در روستاها، هنگام تفکیک، افراز و تغییر کاربری زمین یا صدور پروانه ساخت، سهمی بهعنوان «عوارض و بهای خدمات» برای دهیاری/شهرداری روستایی اخذ میشود. - مبنای اخذ سهم، قوانین ملی (قانون مالیات بر ارزش افزوده 1400، قانون تأسیس دهیاریهای خودکفا 1377، قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری)، و مصوبات هیأت وزیران/شورای عالی شهرسازی و معماری و نیز مصوبات کمیسیون ماده 5 و شوراهای اسلامی بخش/روستا و آییننامههای داخلی هر استان است. - «معافیت» و «تخفیف» عمدتاً در چارچوب مصوبات استانی و بخشنامههای سازمان شهرداریها و دهیاریها اعطا میشود و میتواند به نوع کاربری، موقعیت ملک، طرح هادی روستایی و پروژههای عامالمنفعه وابسته باشد. 1) مبنای قانونی اخذ «سهم دهیاری» - قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 (ماده 38 و پیوستها): عوارض محلی قابل وضع توسط شوراها برای خدمات شهری/روستایی، با رعایت فهرست عوارض مورد تأیید وزارت کشور و هیأت وزیران. دهیاریها میتوانند عوارض خدماتی را در چارچوب مصوبات ابلاغی اخذ کنند. - قانون خودکفایی دهیاریها (1377) و اساسنامه سازمان شهرداریها و دهیاریهای کشور: تأمین بخشی از درآمد دهیاری از محل عوارض و بهای خدمات محلی. - طرح هادی روستایی و مصوبات کمیسیون ماده 5 قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران: تعیین ضوابط کاربری اراضی، تراکم، سرانهه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
