پاسخ کوتاه: اعلام فسخ باید با «اظهارنامه رسمی» (از طریق اداره ثبت/ثنا) و با رعایت تشریفات و مهلتهای مندرج در قرارداد یا قانون صورت گیرد؛ بهویژه در مزایدههای دولتی، مقررات آگهیشده و اسناد مناقصه و آییننامه معاملات دستگاه ذیربط رعایت شود. در صورت اختلاف، بهتر است دادخواست «تنفیذ فسخ» یا «اعلام بطلان/انحلال» نیز تقدیم شود تا آثار آن محکم گردد. شرح عملی و مستندات: 1) مبنای حق فسخ - نخست باید وجود سبب قانونی یا قراردادی فسخ احراز شود: خیارهای قانونی (مواد 396 به بعد قانون مدنی؛ مانند تخلف از شرط، تدلیس، تاخیر در تسلیم حسب شرط فاسخ/نتیجه) یا حق فسخ قراردادی پیشبینیشده در اسناد مزایده/شرایط عمومی. - در مزایدههای دولتی/شهرداریها/نهادهای عمومی، شرایط عمومی پیمان یا آییننامه معاملات اختصاصی دستگاه، معمولاً شرایط فسخ را احصاء کرده و تشریفات را تعیین میکند. رجوع به اسناد مزایده و «شرایط شرکت و اسناد معامله» ضروری است. 2) نحوه و تشریفات اعلام فسخ - تشریفات عمومی اعلام اراده فسخ: • ارسال اظهارنامه رسمی: مطابق ماده 156 قانون آیین دادرسی مدنی، اظهارنامه وسیله رسمی برای اعلام مطالبه یا اظهار اراده ا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری