پاسخ کوتاه: در اسناد عادی و رسمی، اصل بر این است که امضا باید در انتهای متن تعهد/اظهار درج شود؛ یعنی پس از آخرین سطر مفاد سند، بهنحوی که دلالت بر انشا و قبول نهایی مفاد داشته باشد. هرگونه الحاق یا اصلاح پس از امضا، بدون امضای مجدد یا پاراف طرفین در کنار تغییرات، از حیث اثباتی محل ایراد است. توضیح حقوقی و استنادات: - قانون مدنی صراحت مستقیم درباره «محل» امضا ندارد، اما قواعد کلی انشای عقد (مواد ۱۰، ۱۹۰ و ۲۱۹ ق.م.) و اصول ادله اثبات دعوی (مواد ۱۲۸۴ تا ۱۲۹۹ ق.م.) ایجاب میکند که امضا بر متن نهایی انشا شده قرار گیرد تا انتساب و قصد ا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری