امضا چه اثری بر تعهدات قراردادی دارد؟

به‌طور خلاصه، امضا در اسناد قانونی و قراردادها در حقوق ایران نقش احراز اراده و انتساب تعهد به امضاکننده را دارد و معمولاً سبب لازم‌الاجرا شدن تعهدات قراردادی می‌شود، مگر آن‌که ایراد یا مانع قانونی وجود داشته باشد. نکات کلیدی: 1) نقش و اعتبار امضا - اماره انتساب: امضا دلیل بر این است که مفاد سند به شخص امضاکننده منتسب و مورد قبول اوست. در اسناد عادی، امضا مهم‌ترین رکن اصالت و انتساب است (مواد 1291 و 1304 قانون مدنی؛ مواد 223 به بعد قانون آیین دادرسی مدنی درباره انکار و تردید). - کاشف از رضایت قراردادی: امضا، رضایت و قصد انشاء را اثبات می‌کند (مواد 191 و 194 قانون مدنی). با امضا، اصل «وفای به عهد» جاری و قرارداد لازم‌الوفا می‌شود (ماده 219 ق.م). - قابلیت استناد: سند امضاشده علیه امضاکننده قابل استناد است و انکار خط امضا ممکن نیست و فقط ادعای جعل پذیرفته می‌شود (ماده 1292 ق.م و ماده 218 ق.آ.د.م). 2) اثر امضا بر تعهدات قراردادی - ایجاد و لزوم تعهد: پس از امضا، تعهدات مندرج در قرارداد نسبت به طرفین لازم‌الاتباع است مگر در موارد قانونی فسخ، اقاله، بطلان یا عدم نفوذ (مواد 219، 283، 190، 214 ب