در صورت ادعای جعل یا انکار امضا چه باید کرد؟

به‌عنوان وکیل پایه‌یک دادگستری، به‌طور خلاصه و کاربردی: 1) مبانی قانونی امضا و انکار/تردید/جعل - امضا رکن انتساب سند به امضاکننده است و در اسناد عادی، اعتبار آن تا زمانی است که مورد انکار یا تردید قرار نگرفته باشد. (مواد 1290 تا 1293 قانون مدنی؛ مواد 216 تا 219 و 220 به بعد قانون آیین دادرسی مدنی) - انکار و تردید: نسبت به اسناد عادی ممکن است؛ شخصی که سند علیه او ابراز شده می‌تواند خط، امضا، مهر یا اثر انگشت منسوب به خود را انکار کند؛ سایر اشخاص می‌توانند نسبت به انتساب آن تردید کنند. (ماده 217 ق.آ.د.م) - ادعای جعل: هم درباره سند رسمی و هم عادی ممکن است. (ماده 220 ق.آ.د.م) - در اسناد رسمی، اصل بر صحت است و جز با ادعای جعل یا اثبات بی‌اعتباری شکلی/ماهوی قابل خدشه نیست. (مواد 70 و 73 قانون ثبت؛ ماده 1292 ق.مدنی) 2) اگر امضا را انکار یا تردید کنند، چه باید کرد؟ - بار اثبات: با ابرازکننده سند است تا انتساب امضا را ثابت کند. (ماده 219 ق.آ.د.م) - درخواست رسیدگی به اصالت سند: تقاضای ارجاع به کارشناسی خط و امضا، تطبیق با نمونه‌های مسلم