در مقام یک وکیلِ شاغل در حقوق اداری و دانشگاهی، توصیههای زیر را برای افزایش شانسِ بازگشت به خدمت اعضای هیأت علمیِ بازخرید شده ارائه میکنم. این توصیهها ناظر به چارچوبهای قانونی حاکم (بهویژه قوانین و مقررات استخدامی هیأت علمی، آییننامههای بازنشستگی/بازخریدی و مقررات عمومی کارگزینی دولت) و رویههای عملی هیأتهای ممیزه و کمیسیونهای تخصصی دانشگاهها است. بدیهی است که جزئیات اجرایی در هر دانشگاه و نیز در دستگاه متبوع (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری یا وزارت بهداشت) ممکن است تفاوتهایی داشته باشد. 1) ارزیابی امکان حقوقی و مبنای بازگشت - احراز مبنا: روشن کنید وضع شما «بازخرید» بوده یا «بازنشستگی» یا «فسخ/انفصال». بازگشت از بازخرید اصولاً دشوارتر از بازگشت از استعفا یا مرخصی بدون حقوق است، اما غیرممکن نیست اگر مستند قانونی یا مصوبه هیأت امناء یا رأی مراجع اداری/قضایی را بیابید. - مستندات حاکم: - قانون مقررات استخدامی هیأت علمی دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی (مصوب 1365 و اصلاحات بعدی) و آییننامههای اجرایی آن، - مصوبات هیأت امنای دانشگاه مربوطه (اختیارات بند «ب» ماده 20 قانون برنامه پنجم و احکام استمرار در قوانین برنامهای بعدی که اختیارات بیشتری به هیأت امنا در امور اداری/استخدامی میدهد)، - قانون مدیریت خدمات کشوری و آییننامههای بازخریدی/بازنشستگی (در موارد ارجاعی)، - در دانشگاههای علوم پزشکی: آییننامه استخدامی اعضای هیأت علمی وزارت بهداشت و مصوبات هیأتهای امنای مستقل. - راه حقوقی: بازگشت میتواند بر یکی از این مبانی استوار شود: - ابطال یا عدول از تصمیم بازخرید توسط همان مرجع (
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری