پاسخ کوتاه: اضافهکاری رانندگان (اعم از رانندگان کامیون در شرکتها) تابع قواعد عمومی قانون کار و آییننامههای مربوط به مشاغل حملونقل است، مگر آنکه راننده مشمول مقررات خاص مانند رانندگان «راه دور» با کار مختلط یا نوبتکاری باشد. مبنای محاسبه، مزد ساعتی عادی + حداقل 40% اضافه برای هر ساعت کار اضافی است، با رعایت سقف ساعات کار و موافقت کارگر. برای روزهای جمعه و تعطیلات رسمی و شبکاری ضرایب متفاوت اعمال میشود. جزئیات زیر را اعمال کنید. 1) مبنای قانونی - قانون کار جمهوری اسلامی ایران: - ماده 51: ساعات کار عادی حداکثر 44 ساعت در هفته. - ماده 59: انجام کار اضافی با موافقت کارگر، حداکثر 4 ساعت در روز (جز در موارد خاص)، و پرداخت 40% اضافه بر مزد هر ساعت کار عادی. - ماده 58: کار در شب (22 تا 6) با 35% فوقالعاده نسبت به مزد ساعتی عادی. - مواد 62 و 63: جمعه روز تعطیل هفتگی کارگران است؛ کار در جمعه مستلزم پرداخت فوقالعاده 40% و در صورت عدم تامین تعطیل در روز دیگر. - ماده 61: اضافهکاری برای کارگران نوجوان ممنوع. - ماده 52: کارهای سخت و زیانآور حداکثر 36 ساعت در هفته. - آییننامهها و رویه: - آییننامه نحوه محاسبه مزد ساعتی و مزایا، بخشنامههای وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در خصوص مزایای م
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری