مهریه از منظر قانون مدنی چه ماهیتی دارد؟

ماهیت مهریه در قانون مدنی و امکان مشروط کردن پرداخت آن 1) ماهیت حقوقی مهریه: - مهریه (صداق) در قانون مدنی ایران عوض معامله نیست، بلکه مالی است که به‌موجب نکاح، به زن تملیک می‌شود. مطابق ماده 1082 قانون مدنی: “به مجرد وقوع عقد نکاح، زن مالک مهر می‌شود و می‌تواند هر نوع تصرفی که بخواهد در آن بنماید.” بنابراین: - مهریه دین (تعهد مالی) بر ذمه زوج است که از لحظه عقد مستقر می‌شود. - مهریه می‌تواند هر مالی باشد که مالیت و قابلیت تملیک داشته باشد (مواد 1078 و 1079). - مهریه الزاماً معوضِ مستقیمِ تمکین یا نزدیکی نیست و جدای از نفقه و سایر حقوق مالی زن است. 2) انواع و تعیین مهریه: - مهرالمسمی: مهری که در ضمن عقد تعیین می‌شود (مواد 1080، 1087). - مهرالمثل: اگر مهر تعیین نشده باشد و نزدیکی واقع شود یا عقد باطل بوده و نزدیکی به‌جهت جهل به بطلان رخ داده باشد (مواد 1091، 1100). - مهرالمتعه: در فرض نبود تعیین مهر و وقوع طلاق قبل از نزدیکی (ماده 1093). - در صورت وقوع طلاق قبل از نزدیکی با تعیین مهرالمسمی، زن مستحق نصف مهر است (ماده 1092).