اگر شرط مبهم باشد دادگاه چه می‌کند؟

پاسخ کوتاه و کاربردی 1) اصل ماجرا - مهریه می‌تواند به‌صورت معلق به شرط تعیین شود (شرط یا تعلیق در تأدیه یا در اصل تعهد)؛ به‌شرط آنکه: - خلاف صریح قانون و نظم عمومی نباشد (مواد 10 و 975 ق.م. و قواعد آمره نکاح). - شرط ممکن، مشروع و معین/قابل تعیین باشد (مواد 232 و 233 و 216 و 190 ق.م.). - موجب سلب حق اساسی زوجه نسبت به اصل نکاح یا ماهیت مهر نشود؛ شرطی که ماهیت نکاح را مخدوش کند باطل است، ولی لزوماً عقد یا مهر را باطل نمی‌کند مگر آنکه جهل به عوضین یا غرر مؤثر ایجاد کند. 2) امکان مشروط‌کردن پرداخت مهریه - پرداخت مهریه می‌تواند به وقوع یک امر آیندۀ معین و قابل احراز معلق گردد (مثلاً: «مهریه عندالقدره و الاستطاعه» یا «پرداخت مهریه پس از تاریخ معین/تحقق شرط»)؛ به استناد اصل آزادی قراردادها (ماده 10 ق.م.) و قواعد عمومی تعهدات در شرایطی که مخالف قانون خاص نکاح