بهترین محل درج شرط در خصوص مهریه کجاست؟

پاسخ کوتاه و عملی 1) اصل ماجرا - مهریه حق مالی زن است و طبق ماده 1082 و 1087 قانون مدنی با وقوع عقد نکاح بر ذمّه زوج مستقر می‌شود. شرط‌های مربوط به نحوه، زمان، تعلیق یا تقسیط پرداخت مهریه، در چارچوب قواعد عمومی قراردادها (مواد 10 و 190 ق.م.) و قواعد نکاح (مواد 1068 تا 1070 و 1119 ق.م.) قابل درج است، به شرط آن‌که: - با ماهیت عقد نکاح تعارض نداشته باشد؛ - موجب سقوط کلی مهریه به‌صورت خلاف مقتضای عقد نشود؛ - خلاف قوانین آمره، نظم عمومی یا اخلاق حسنه نباشد؛ - مبهم و غرری نباشد. 2) امکان «مشروط کردن» پرداخت مهریه - شرط تعلیقی: می‌توان پرداخت یا استحقاق وصول را به تحقق یک امر معین و مشروع معلق کرد؛ مثل: «مهریه عندالاستطاعه پرداخت می‌گردد» یا «در صورت اشتغال زوج به کار ثابت، اقساط تعیین می‌شود». این نوع شرط، باید روشن، قابل احراز و فاقد ابهام باشد (مواد 10، 219 و 224 ق.م.). - شرط تقسیط/مهلت: تعیین سررسید یا اقساط برای پرداخت مهریه مجاز است؛ مثل: «مهریه ظرف 36 قسط ماهانه از تاریخ عقد پرداخت می‌شود». مهلت قراردادی معتبر است (مواد 10، 219 و 279 ق.م.). - شرط عندالاستطا