چه ادله‌ای برای اثبات تحقق یا عدم تحقق شرط لازم است؟

پاسخ حقوقی (حقوق ایران) 1) امکان مشروط‌کردن پرداخت مهریه - اصل: به‌موجب مواد 10، 219، 220، 223 و 224 قانون مدنی، طرفین می‌توانند ضمن عقد نکاح یا در سند مستقل (مطابق قواعد شروط ضمن عقد) درباره شرایط پرداخت مهریه توافق کنند، مشروط بر اینکه شرط خلاف مقتضای ذات نکاح یا مخالف قانون آمره و نظم عمومی و اخلاق حسنه نباشد. - مهریه به عنوان دین: ماده 1082 ق.م. مهریه را به مجرد وقوع عقد بر ذمه زوج مستقر می‌داند. اما طرفین می‌توانند «نحوه و زمان مطالبه و پرداخت» یا «تعلیق پرداخت» را شرط کنند. تعلیق اصل ایجاد مهر محل اختلاف است؛ راه مطمئن‌تر این است که مهر تعیین و ثابت شود، اما «قابلیت مطالبه و پرداخت» منوط به تحقق شرط گردد (شرط تعلیقی در مطالبه/تادیه، نه تعلیق اصل تملیک). - حدود اعتبار شرط: - شرط نباید ماهیت مهر را از بین ببرد یا به‌طور غیرمتعارف حق زوجه را بی‌اثر کند. شروط اسقاط کلی حق مهریه یا معلق‌کردن به امر نامقدور باطل است (مواد 232، 233 ق.م.). - شرط خلاف مقتضای عقد نکاح (مثل سلب همیشگی نفقه یا سلب کلی حق مهریه) باطل است. - شرط فعل، نتیجه یا صفت قابل درج است (مواد 234 به بعد ق.م.). برای مثال: پرداخت مهریه منوط به تحقق یک واقعه مشخص و مقدور (اشتغال، تولد فرزند، عدم ترک زندگی مشترک، عدم تحقق خیانت محکوم‌علیه، گذشت مدت معین با